บทที่ 490

เคเล็บตื่นขึ้นมาอย่างหงุดหงิด

ไม่ใช่เพราะเสียง

ไม่ใช่เพราะแสง

แต่เพราะสรีระของตัวเอง

เขานอนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง จ้องมองเพดาน ขบกรามแน่นราวกับว่าถ้าเขาเมินมันนานพอ ร่างกายของเขาจะเข้าใจและทำตัวดีๆ ขึ้นมา

มันไม่เป็นเช่นนั้น

“เหลือเชื่อชะมัด” เขาพึมพำ

ข้างกายเขา เอลิยาสนอนหงาย นิ่งสนิท แขนข้างหนึ่งพับทาบบ...